Wat hebben een zestienjarige Gustav Mahler, een dertienjarige Felix Mendelssohn en de musici van vandaag met elkaar gemeen? Alles! Dit programma is een ode aan het eeuwige nieuwe en laat de grenzen van (leef)tijd vervagen.

Onvoltooid, zoekgeraakt en weer gevonden door weduwe Alma Mahler tussen Gustav’s nagelaten papieren; het Pianokwartet is het enige overgebleven stuk kamermuziek van deze grootmeester. Waar we Mahler nu kennen van zijn grote symfonieën, horen we hier de intieme, rauwe kiem van zijn genie.

In de 19e -eeuw raakte ‘het strijktrio’ uit de mode, tot Dohnányi ‘De Hongaarse Brahms’ het genre nieuw leven inblies en tegelijkertijd de 18e-eeuwse serenade-vorm een eigentijdse impuls gaf. Wat een voltreffer!

We besluiten af met de dertienjarige (!) Felix Mendelssohn. Hoewel hij toen al stapels muziek geschreven had, koos hij dít kwartet als zijn officiële Opus 1; zijn visitekaartje aan de wereld waarin hij zich niet langer als wonderkind, maar als volwaardige componist presenteert.

Goede muziek overstijgt de tijd en blijft altijd weer ‘nieuw’ voor wie haar hoort. Hetzelfde geldt voor de musici van vanavond. Twee aanstormende tienertalenten en twee bezielde coryfeeën, verenigd in passie en grenzeloze ontdekkingsdrift. Een levend bewijs dat leeftijd geen rol speelt wanneer het gaat om talent en meesterschap.